گندم، بهترین غلات:

گندم از بهترین غلات است. مزاج گندم گرم و تر و به مزاج خون نزدیک تر است. مواد حیوانی، راحتتر به بدن انسان تبدیل می شوند چون حیوان یک مرحله به بافت انسان نزدیکتر است. اما از میان گیاهان، گندم راحتتر از مواد دیگر گیاهی نیاز انسان را پاسخگو است. گندمی در طب سنتی ما خوب است که محصول همان سال باشد، کهنه نشده باشد، دانه درشت باشد، طلایی رنگ باشد و از آفتها به دور باشد. یه گندمی هست که به آن می گویند گندم دیوانه یا شیلم که اگر هنگام برداشت وارد گندم شود می توانند گندم را سمی کند. به همین دلیل نوع برداشت و کاشت گندم در این مرحله خیلی برای ما مهم است. بعد از آنکه گندم به مرحله آماده سازی رسید، می رسیم به سبوس گندم. ما نه بسیار پر سبوس را قبول داریم نه خالی از سبوس را. همه غلات دو لایه سبوس دارند. غیر از پوست زخیم خارجی یک لایه سبوس بسیار نازک روی گندم وجود دارد که لایه قهوه ای رنگی است که بسیار مفید است. تمام ویتامین ها و مواد مورد نیاز بدن به صورت میکروسکوپی بین آن لایه و خود گندم قرار دارد که اگر آن لایه جدا شد این مواد از بین می روند حتی اگر بعداً آن را به گندم یا برنج اضافه کنیم. به همین دلیل وقتی بعضی ها می گویند نان سبوس دار می پزیم و آرد سفید می گیرند و سبوس به آن اضافه می کنند، این ارزش غذایی اولیه را ندارد باید این سبوس اصلاً جدا نشده باشد. پس ما می خواهیم آن سبوس دوم بماند و سبوس اول خیلی کم مقدار در برنج یا گندم باشد.

پس اینکه در کتب طب سنتی گفته شده، نان سبوس دار خیلی برای هضم، سنگین است؛ منظور نانی است که سبوس بسیار داشته باشد. پس این نان سبوس دارهایی که بیرون می فروشند بسیار سخت هضم هستند و مشکلات بزرگ ایجاد می کنند. نان میانه سبوس بهترین نان در طب سنتی است یعنی سفید سفید نباشد، بسیار سبوس دار هم نباشد. در مرحله ای که دارند سبوس گندم را می گیرند در آن مرحله، گندم را می کوبند و سبوس اولیه را جدا می کنند که البته کامل جدا نمی شود و هرچه بیشتر سبوس را بگیرند نان سفید تر می شود.

گندم چون ماده اولیه نان است خیلی برای ما مهم است. اگر گندم را درست انتخاب و آماده نکنیم هرچقدر دقت به کار ببریم نان خوبی از آب در نمیاد. سبوس گندم خواص خیلی زیادی دارد غیر از آن که حجم سبوس مثل یک فیبر در روده ها حجم تولید می کند و یبوست را رفع می کند، خود سبوس پاکسازی کننده کل بدن است. نان سفید در طب سنتی ما بیماری زا است و هضم را خراب می کند. تنها برای کسانی که در یک مدت کوتاه دوره نقاهت را می خواهند طی کنند استفاده از نان سفید توصیه شده فقط به خاطر اینکه در آن مرحله برای هضم نان سبوس دار که سنگین تر است نسبت به نان سفید انرژی زیاد مصرف کنند و بچه هایی که تازه نان خوردن را شروع کردند و نمی توانند بجوند و هضم کنند، کوتاه و مقطعی اجازه داده شده غیر از آن باید از نان سبوس دار استفاده شود. نان لواش و نانهای باگد از آرد سفید درست می شوند.

ضخامت نان:

ضخامت نان نباید خیلی زیاد باشد. ضخامت باید به اندازه ای باشد که وقتی حرارت به نان وارد می شود مغز و سطح آن به یک میزان متناسب با هم پخته شود. پس نه آنقدر نازک مثل کاغذ و نه آنقدر دارای ضخامت باشد که خمیر آن حرارت کافی ندیده باشد.

بهترین نحوه پخت:

نان های قدیمی که به آن ساجی می گویند و روی سطح نیم کره فلزی پخته می شود بهترین نحوه پخت است. بعد از آن پخته شدن روی سنگ خوب است طوری که حرارت مستقیم وارد نشود، یک سطح آن بیشتر از سطح دیگر حرارت نبیند، رنگ آن به قهوه ای تیره نرود و رنگ کرم رنگ متعادل در همه سطوح نان برقرار شود. نان های تنوری باید طوری باشد که از یک منطقه بیشتر وارد نشود.

نحوه آماده کردن خمیر نان:

دو ساعت قبل از طلوع آفتاب بیدار شوید ببینید کدام نانوایی دارد خمیرگیری می کند. نانوایی که خمیر ترش می گیرد و می گذارد خمیر عمل بیاد و یک زمانی به آن فرصت می دهد تا یکسری فعل و انفعالات تخمیری داخل آن ایجاد شود و بعد این خمیر را می پزد که بهترین نوع خمیر است. پس خمیر باید با مراحل تخمیری آماده شده باشد نه با افزوده شدن جوش شیرین و موادی که سیر تخمیری را به سرعت طی می کنند. خیلی از نانوایی ها می بینید که همان جا در دیگ خمیرگیری آرد و آب را می ریزد هم میزند و شروع می کند به پخت آن، این اصلاً روش مناسبی نیست. باید یک زمانی بگذرد تا مرحله تخمیر با خمیر ترش یا خمیر مایه انجام شود تا آمادگی پخت نان را پیدا کند.

مواد مخلوط در نان:

نان باید مقداری نمک متعادل در خود داشته باشد. بعد از آن می رویم در نان های خاص. مثلاً نان هایی که در آن شیر می زنیم و شیرینی در آن می زنند. مواد غذایی مثل سبزی در آن می زنند. ما خیلی دوست نداریم که با نان چیزی مخلوط شود. هر وقت نان و خمیر با شیرینی و چربی مخلوط شود در مجاری بدن ما خصوصاً در مجاری کبدی ایجاد گرفتگی هایی می کند که دردسرهای خودش را دارد. بنابراین نان به طور انفرادی همین مشکل را دارد پس زیاد از حد نان نخورید. نان را تنها غذای خود قرار ندهید چرا که خود خمیری بودن نان ایجاد گرفتگی می کند. هرچه نان، خمیرتر باشد مضرتر است هرچه نان برشته تر باشد مفیدتر است و حتی در آن مغز پخت هم خیلی زیاده روی نشود و تعادل در خوردن غلات، گوشت، میوه ها رعایت شود که برای ما بیماری زایی نداشته باشد.

ثابت شده است که عسل به علت داشتن گلوکز زیاد، سهل التجزیه و انرژی زا بوده است و تأثیرات بسیار زیادی بر عضلات قلب و انواع بیماریهای قلبی وارد می کند. عسل باعث تحریک و تقویت قلب شده، رگها را گشاد کرده و جریان خون را درون شریان های انشعابی افزایش می دهد. همچنین وضع فشار مایعات بدن را بهبود بخشیده، فشار خون را تنظیم کرده و از سکته قلبی جلوگیری می نماید.

اگر بیماران  قلبی روزانه ۴۰ الی ۵۰ گرم عسل به مدت دو ماه مصرف نمایند بهبود می یابند بطوری که ترکیبات خونشان به حرکت طبیعی بازگشته و مقدار هموگلوبین خون آنها افزایش و ضربات قلب نیز متعادل می گردد.

عسل در موارد ضعف قلب، تأثیر زیادی در بازگردان فعالیت قلب و زنده نگه داشتن بیماران دارد. قلب، نوعی عضله مثل سایر عضلات بوده و مصرف عسل می تواند انرژی مورد نیاز عضلات خسته را تأمین کند. دکتر شیمرت از عسل برای تقویت قلب پس از یک عمل جراحی سخت استفاده می کرد و آن را به ۲۶ بیمار مبتلا به آنژین دویواترین، ۱۰ میلی گرم در روز تزریق کرد که در بهبود وضعیت کلی آنها بسیار موثر بود. این روش درمانی در ضعف قلب ناشی از مسمومیت و نیز آثار بیماریهای تیفوس و دیفتری بکار رفته و نتایج خوبی داشته است.

همچنین مصرف یک لیوان شربت عسل ولرم و عسل محلول در آب، قبل از خواب برای درمان بی خوابی در بیماران قلبی توصیه شده است. عسل به کمک دیاستازهایش چربی های اطراف قلب را از بین برده و به همین دلیل برای سالخوردگان و بیماران قلبی بسیار مفید است. مصرف عسل برای افراد مبتلا به آنژیم قلبی و سایر نارسایی های قلبی مناسب است.

بیماری های عفونی، بر اساس عوامل پدید آورنده به سه گروه عمده تقسیم می شوند:

  • بیماری های عفونی ناشی از باکتری ها
  • بیماری های عفونی ناشی از ویروس ها
  • بیماری های عفونی ناشی از انگل ها و قارچ ها

انسان دائماً و در تمام مراحل زندگی با میکروب ها در تماس است. ولی کمتر مریض می شود. عفونت، حاصل از بین رفتن تعادل بین عوامل بیماری زا و سیستم دفاعی بدن است. بیماری زایی  میکروب ها به ویژه باکتری ها، محصول دو مکانیسم است: ایجاد سم، و رشد و تکثیر باکتری. در نتیجه، عفونت به وجود می آید و شکل های مختلف به خود می گیرد.

مسأله مهم در درمان بیماری های عفونی این است  که باکتری ها، ویروس ها، انگل ها و قارچ ها برای ادامه حیات و زندگی خود نیاز به غذا دارند تا بتوانند به رشد و کثیر خود ادامه دهند. آیا تاکنون به غذاهای این نوع موجودات فکر کرده اید که از چه چیزی تغذیه می کنند؟

بهتر است به جای استفاده از دارو و درمان چنین بیماری هایی از طریق معمول پزشکی، پیش گیری کنیم. خداوند در قرآن کریم برای انسان، غذاهای خاصی را بیان می کند و بارها تأکید می کند که ای انسان اگر به خدا ایمان داری از غذاهای حلال و طیب استفاده کن تا دچار بیماری های مختلف نشوی.

بهترین روشی که برای پیش گیری از بیماری های عفونی توصیه می شود، عبارت است از: استفاده از غذاهای گیاهی و آب میوه جات طبیعی با عسل و مقداری لیمو ترش تازه؛ و نوشیدن روزانه ۸ تا ۱۰ لیوان آب، نیم ساعت قبل و دو و نیم ساعت بعد از غذا.

  • برای درمان گلودرد، می توان آن را با لیموترش تازه مخلوط کرد و نوشید.
  • یک قاشق عسل را با سفیده یک تخم مرغ و یک قاشق چای خوری گلیسیرین و یک چهارم فنجان آرد، مخلوط کنید و از ماسک به دست آمده جهت جلوگیری از چین و چروک صورت به مدت ۱۵ دقیقه استفاده کنید؛ سپس پوست خود را با آب گرم بشویید.
  • دو قاشق غذاخوری عسل را با ۲ قاشق چای خوری شیر، مخلوط کنید، بر روی پوست بمالید. این ترکیب، مرطوب کننده خوبی است.
  • برای جلوگیری از خشکی پوست دست، آرنج و پاشنه پا، یک قاشق چای خوری عسل را با یک قاشق چای خوری روغن زیتون و یک دوم قاشق چای خوری آب لیمو ترکیب کنید و ۱۵ دقیقه بر روی محل مورد نظر قرار دهید. نتیجه را به زودی خواهید دید.
  • برای درخشندگی مو نیز یک قاشق چای خوری عسل را در ۴ فنجان آب گرم حل کنید و بر روی مو بمالید. اگر رنگ موهایتان روشن است، آب یک لیموترش را هم اضافه کنید.
  • از عسل می توانید به عنوان دهان شویه هم استفاده کنید. یک قاشق عسل را با یک فنجان آب گرم ترکیب کنید و دهان خود را با آن بشویید.
  • برای درمان سوختگی ها با عسل، از مخلوط کره با عسل یا عسل و روغن زیتون به نسبت مساوی مرهمی تهیه کنید و مورد استفاده قرار دهید. در درمان سوختگی با آتش نیز می توانید سرکه و عسل را که در آن اندکی ماذریون خیسانده باشید، به محل سوختگی بمالید.

ترکیب عسل و دارچین

  • جلوگیری از ریزش مو: قبل از حمام کردن، یک قاشق غذاخوری عسل به همراه یک قاشق چای خوری پودر دارچین مخلوط کنید و روی سر خود بمالید. ۵ تا ۱۵ دقیقه صبر کنید و سپس موهای خود را بشویید.
  • عفونت مثانه: ۲ قاشق غذاخوری عسل را با ۱ قاشق چای خوری پودر دارچین در ۱ لیوان آب گرم حل کنید و آن را بنوشید. این روش باعث می شود که میکروب های مثانه از بین برود.
  • درد دندان: ۵ قاشق چای خوری عسل را با ۱ قاشق چای خوری پودر دارچین مخلوط کنید و خمیر حاصل را روی دندان خراب بمالید. این عمل را ۳ بار در روز انجام دهید تا دندان خراب و دردناک درمان شود.
  • کلسترول: تحقیقات اخیر نشان داده است مصرف عسل خالص در درمان بیماران مبتلا به کلسترول بسیار مفید است.
  • بیماری قلبی: خمیر عسل و پودر دارچین را تهیه کنید و آن را به جای مربا روی نان بمالید. این خمیر را به طور مرتب به عنوان صبحانه میل کنید. این روش باعث پایین آوردن کلسترول، کاهش ضربان قلب، به راحتی نفس کشیدن، بهتر شدن جریان خون و جلوگیری از بیماری قلبی می شود.
  • تاول: ۳ قاشق غذاخوری عسل را با ۱ قاشق غذاخوری پودر دارچین مخلوط کنید و قبل از خواب روی تاول بگذارید. صبح مخلوط مالیده شده بر روی تاول را با آب گرم بشویید. اگر این کار را به مدت ۲ هفته هر روز انجام دهید، تاول را از ریشه از بین خواهید برد.
  • سرطان: عسل و دارچین، درمان کننده ی سرطان های معده و استخوان شناخته شده است. برای ۱ ماه و ۳ بار در روز، ۱ قاشق غذاخوری عسل را با ۱ قاشق چای خوری دارچین برای جلوگیری از سرطان مصرف کنید.
  • درمان زخم معده: انجیر و عسل را به نسبت مساوی مخلوط و میل نمایید. همچنین ۲۰ گرم برگ و ریشه ی کاسنی را بجوشانید، صاف کنید و دو فنجان از آن را با عسل صبح ناشتا میل کنید.
  • درمان نفخ معده: یک قاشق غذاخوری پودر زنیان را با عسل، بعد از غذا میل نمایید. برای درمان ترش کردن معده نیز توصیه می شود تا بهبودی کامل، صبح ناشتا یک قاشق چای خوری عسل میل کنید.

تب در واقع بیماری نیست بلکه علامت است که بر اثر بیماری، عارض می شود و نشان دهنده درگیر شدن سیستم ایمنی بدن با انواع باکتری ها، میکروب ها و ویروس هاست. بهترین روشی که خود بدن برای مقابله با بیماری در پیش می گیرد، بی اشتهایی است. سیستم دفاعی بدن می خواد عواملی را که به بدن حمله کرده اند از بین ببرد. حال اگر ما بخواهیم این نظم را به هم بزنیم، این سیستم نمی تواند کار خود را به خوبی انجام دهد و در نهایت بیماری بر ما غلبه می کند.

بهترین روش این است که سیستم ایمنی را تقویت کنیم. یعنی تغذیه عواملی را که به بدن حمله ور شده اند، حذف کنیم. با این روش یک طرف را که سیستم ایمنی است تقویت و طرف مقابل، یعنی عوامل بیماری را تضعیف می کنیم.

اولین کاری که باید انجام داد این است که دقت کنیم بیمار دچار یبوست نشده باشد. سپس در صورت داشتن یبوست مزاج، آن را بر طرف کنیم. برای این کار استفاده از غذاهای گیاهی، آب میوه جات طبیعی با عسل و مقداری لیمو ترش تازه و نوشیدن روزانه ۸ تا ۱۰ لیوان آب، نیم ساعت قبل و دو و نیم ساعت بعد از غذا توصیه می شود. این روش غذایی، یبوست مزاج را برطرف می کند. نداشتن یبوست مزاج در بهبود و رفع بیماری های عفونی مؤثر است.

روش کنترل تب:

برای کنترل تب، اگر فصلی باشد که هلوی تازه وجود داشته باشد، آن را تمیز شسته و در یخچال نگهداری می کنیم تا کاملاً خنک شود. سپس آن را خرد کرده، به مرور به بیمار می خورانیم. ۲ عدد هلوی متوسط را انتخاب و هسته آن ها را جدا می کنیم. سپس آن را در مخلوط کن می ریزیم. مقدار ۱/۵ لیوان آن و یک قاشق غذاخوری عسل را به مدت ۳۰ ثانیه مخلوط می کنیم تا خوب مخلوط شود.

در این حالت موادی به دست می آید که به آن نکتار هلو می گوییم. این نوشیدنی را به مرور به بیمار می نوشانیم. به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت به بیمار فقط نکتار هلو می دهیم تا تب کنترل شود. زمانی که تب بیمار به ۳۷ درجه نزدیک شد، نکتار هلو را قطع می کنیم. زیرا اگر همین طور ادامه دهیم، تب بیمار به سرعت پایین می آید و دچار لرزش و یا تشنج می شود.

مراقبت های بعد از کنترل تب:

  • دمای محیط بیمار را کنترل کنید تا دچار سرماخوردگی مجدد نشود.
  • طی ۲ هفته غذاهای گوشتی و فرآورده های قند و شکر استفاده نکنید.
  • در اطراف رختخواب بیمار، چند عدد پیاز را پوست کنده و خرد کنید و دور بیمار بریزید. در روز، چند بار این کار را تکرار کنید. روزی چند بار هم، در اتاق بیمار اسپند دود کنید.
  • بعد از کنترل تب، به مدت ۱ هفته فقط از آب میوه جات، عسل و غذاهای گیاهی میل شود.
  • بعد از ۱ هفته، برای تغذیه بیمار از گوشت سفید پوست و استخوان گرفته، البته به مقدار کم استفاده شود.
  • بعد از ۲ هفته، به مقدار خیلی کم از گوشت قرمز استفاده کنید.
  • هر روز ۱ قاشق غذاخوری عسل و ۱ عدد سیب را با پوست و دانه، خوب جویده و میل کنید.
  • استفاده از عسل وسیب را هر روز به فرزندان خود توصیه نمایید.